Blue Moon, on 18 February 2010 - 18:47, said:
De regulerende factor kan je 'Moeder Natuur' noemen, als je er een naam aan wilt geven, zodat het duidelijker wordt en makkelijker te behappen. En voor mij heeft het de additionele betekenis van: De Godin.
In veel documentaires over dieren in de vrije natuur hoor je dat bij grote hongersnood dieren geen jongen meer krijgen, ook al zijn de eitjes bevrucht. Er is een aantal dieren dat a.h.w. kan 'wachten' tot de hongersnood voorbij is. Dat kun je ingrijpen door de Natuur noemen.
Ik weet niet of je dat "ingrijpen van de Natuur" zou moeten noemen.
Meisjes en jongens die aan anorexia leiden en te licht en te mager worden, worden ook onvruchtbaar. Zodra ze hun normale gewicht weer terugkrijgen worden ze weer vruchtbaar.
Je zou het kunnen opvatten als een soort beschermingsmechanisme voor de moeder en de vrucht.
Feit is dat voor hormonaal goed en evenwichtig functioneren er een bepaald minimum aan vetweefsel nodig is en bepaalde voedingsstoffen in het lichaam.
Zonder die katalysatoren stopt geleidelijk aan de gehele hormoonhuishouding.
Daardoor wordt het haar van zulke magere mensen pluizig en dun en kunnen ze zelf niet meer op hun benen staan.
Ze kunnen ook niet zomaar ineens dan weer gaan eten.
Ze zouden sterven wegens totale deregulatie van hun hormonale en fysiologische systeem.
Dat moet met kleine stapjes geleidelijk weer worden opgevoerd en voortdurend gecontroleerd worden op balans.
Daaruit concludeer ik dat het stoppen van de vruchtbaarheid een van de eerste tekenen van afsterven is. Kennelijk is dit een functie die goed beschermd wordt in het lichaam, want het is mogelijk om de functie weer te herstellen.
Ik vind dat vooral aantonen dat de natuur erg goed ingericht is op voortplanting.

Sign In
Register
Help


MultiQuote