[SebasTiaan]

Groeten jullie op straat? Ik werk nu bijna twee jaar bij de post en het valt mij op dat veel mensen je dan op straat groeten. In het dagelijks leven gebeurt dat een stuk een minder, al moet ik zeggen dat als je gewoon rondloopt met een lach op je gezicht het toch redelijk vaak gebeurt. Zelf groet ik ook iets meer de laatste tijd en het bevalt mij eigenlijk wel. Hoe zit dat bij jullie? En wat vinden jullie van de status van groeten in onze maatschappij? Brand los!

[De Ander]

In een stad is het een beetje anders dan bij ons op het platteland in ons proviciestadje.
Dat wil zeggen: in Utrecht in de buitenwijken waar ik gewoond heb, kwam je op straat in de buurtwinkels natuurlijk vaker dezelfde gezichten tegen. Dan werd er wel gegroet. Ook de winkeliers, als ze je gingen herkennen.
Hier in het buitengebied geldt dat zeker voor bekende gezichten, maar ook de oudere mensen hier groeten vrijwel iedereen die ze op hun wandelingetje naar de winkels of een ommetje in de buurt tegenkomen.
Sommige jonge mensen doen het hier ook, vaak ook degenen die hier zijn opgegroeid.

Als je boven de veertig bent hier, dan word je gegroet. Heel apart.
Import heb je hier natuurlijk ook veel. Daar is het verschil. Wat me opvalt: mensen die hier pas wonen groeten niet, hooguit hun eigen buurman, mensen die hier langer wonen leren de mores van de provinciaal kennen.
Groet je niet terug dan ben je een arrogante stadse met stadse fratsen. Dan houden ze hier geen rekening meer met je. Pas je je aan, dan krijg je ook veel meer gedaan.

Mijn grootvader heeft ooit een kapstok gemaakt met twee spreuken er op. Éen ervan luidde: "Een vriendelijk gezicht brengt overal licht". De andere luidde: "Wat gij niet wilt dat u geschied, doe dat ook een ander niet".
Genegeerd worden vinden veel mensen niet leuk.
Dus stel je open op naar de ander, daar krijg je veel voor terug.

Overigens ken ik zat mensen die een broertje dood hebben aan gekend, herkend en gegroet worden op straat.
Dan moet je vooral nors voor je uit blijven kijken, natuurlijk.
Maar of je daar nou zo blij van wordt.....?

[LeRoc]

In Olinda groet ik veel mensen op straat, maar eigenlijk zijn dat allemaal bekenden. In mijn geboortedorp in Oost-Groningen groet ik ook wel veel onbekenden. Het is daar een beetje de gewoonte. Ik weet eigenlijk niet of ik daar arrogant gevonden zou worden als ik niet groette (wel als ik niet terug zou groeten natuurlijk).

[Spirit]

Het valt mij op dat sinds wij hier in Almere wonen, de mensen toch veel vriendelijker zijn dan in Hilversum. Ik groette in Hilversum ook mensen op straat maar die zaten mij dan zo raar aan te kijken!
Hier in Almere is het blijkbaar gewoon, iedereen groet elkaar en zelfs onbekende mensen houden je aan of ik hou hun aan, hoe je het wil zien natuurlijk, hahaha.

Plus dat wij een hond hebben, een puppie daar onze vorige hond is overleden en ja, dan heb je veel aanspraak hoor. Met de vorige hond trouwens ook al.

Ik vind het leuk, als mensen hun tuintje aan het doen zijn en ik loop er langs, dan vraag ik altijd of ze het wel netjes doen, en dan volgt er vanzelf een praatje. Mensen hier waarderen dat echt, zeker de ouderen maar ook de jongere moet ik zeggen, daar hebben we leuk contact mee. Even een praatje op straat, hoe is het met je vissen, hoe is het met je kat..................is toch leuk joh!

[Susan]

Waar ik woon (in de buurt van Utrecht), wordt nauwelijks gegroet op straat. In ieder geval niet door onbekenden. Ik moet ook bekennen dat ik op straat niet altijd echt een open of vriendelijke houding heb (niet chagrijnig bedoeld, maar gewoon geen behoefte aan contact), en als meer mensen dat hebben, is de 'groetcultuur' in een stad ook een stuk minder aanwezig. Kreeg dan ook de schrik van m'n leven toen ik een tijdlang vaak in het Noord-Hollands duingebied ging wandelen met mijn toenmalige geliefde: je behoort daar kennelijk alle bewegende wezens te groeten die je tegenkomt. Maar het went, en het is eigenlijk ook best gezellig. Het zal er ook mee te maken hebben dat je minder de neiging hebt om gedag te zeggen naarmate je op een dag meer mensen tegenkomt.

[Merijn]

Spirit, on 30 July 2009 - 07:34 PM, said:

Het valt mij op dat sinds wij hier in Almere wonen, de mensen toch veel vriendelijker zijn dan in Hilversum. Ik groette in Hilversum ook mensen op straat maar die zaten mij dan zo raar aan te kijken!
Hier in Almere is het blijkbaar gewoon, iedereen groet elkaar en zelfs onbekende mensen houden je aan of ik hou hun aan, hoe je het wil zien natuurlijk, hahaha.

Plus dat wij een hond hebben, een puppie daar onze vorige hond is overleden en ja, dan heb je veel aanspraak hoor. Met de vorige hond trouwens ook al.

Vanochtend in de filmwijk van Almere waren de mensen mij allemaal aan het groeten. Waren ook allemaal mensen met hondjes of mensen die groeten met een blik van: jij en ik zijn lotgenoten, wat doen we in godsnaam hier in alle vroegte

Vanmiddag nog even in het centrum van Almere geprobeerd en... alleen maar sjacherijnige mensen!

Susan, on 31 July 2009 - 12:06 PM, said:

Het zal er ook mee te maken hebben dat je minder de neiging hebt om gedag te zeggen naarmate je op een dag meer mensen tegenkomt.

[SebasTiaan]

Ik ben voor meer groeten op straat. Krijg je een stuk meer aanspraak. Misschien niet in een drukke winkelstraat, maar in je eigen wijk moet het kunnen (als je niet midden in het centrum van grote stad woont...)!

[Merijn]

Ik had het er laatst nog met mijn buren over (centrum van Groningen) dat we bijna op een dorpse manier contact hebben en altijd groeten. Het kan dus wel in een grote stad

[SebasTiaan]

Merijn, on 31 July 2009 - 08:54 PM, said:

Ik had het er laatst nog met mijn buren over (centrum van Groningen) dat we bijna op een dorpse manier contact hebben en altijd groeten. Het kan dus wel in een grote stad

Tja, een stad vol plattelanders.

Denk maar niet dat je daar ook maar één stedeling vindt...

[De Ander]

SebasTiaan, on 31 July 2009 - 08:51 PM, said:

Ik ben voor meer groeten op straat. Krijg je een stuk meer aanspraak. Misschien niet in een drukke winkelstraat, maar in je eigen wijk moet het kunnen (als je niet midden in het centrum van grote stad woont...)!

SebasTiaan, on 31 July 2009 - 09:01 PM, said:

Tja, een stad vol plattelanders.

Denk maar niet dat je daar ook maar één stedeling vindt...

Haha, lang leve de provincialen!
Ga toch weg uit de Randstad Sebastiaan, daarbuiten, daar leven nog "Menschen"...

[SebasTiaan]

Ik ga nooit (zeg nooit nooit) weg uit de randstad. Tenminste niet zolang ik nog jong ben en vol leven zit. Als het leven eraf is, dan misschien de rust opzoeken.

[De Ander]

SebasTiaan, on 02 August 2009 - 03:20 PM, said:

Ik ga nooit (zeg nooit nooit) weg uit de randstad. Tenminste niet zolang ik nog jong ben en vol leven zit. Als het leven eraf is, dan misschien de rust opzoeken.

Oooeehhh, jij denkt dus dat er buiten de randstad alleen maar veenlijken leven.
Echt niet....!
Er zit hier ook nog heel veel leven in mensen en ook veel jonge mensen.

Toegegeven, onder de 25 willen ze allemaal naar Utrecht of westelijker, enkele uitzonderingen daargelaten.
Ach.... ze komen er vanzelf op terug.
Krijg eerst maar eens een vaste relatie, een gezin met kinderen....
Dan gebeurt er ineens van alles tussen de oren. En dan zie je ze stuk voor stuk onze kant opkomen.
Al dan niet compleet met SUV, hond en op zoek naar een carport naast het huis.

[kelev]

Ik groet letterlijk alles dat beweegt. Mensen, baby's, honden, zelfs de vogels. Ha, die kraai!!
Ouderen maken graag even een praatje na de begroeting, maar kinderen net zo goed.

In het centrum van Hilversum groet men elkaar niet. Dat is ook niet praktisch, want het is gewoon te druk.
In kleine plattelandsgemeenten, maar ook in stadse buitenwijken groet men elkaar wel, en in natuurgebieden ook.

Dat begroeten doen honden ook. De meeste honden die ik dagelijks ontmoet lopen niet onverschillig voorbij. Zij groeten ons omdat wij hen ook altijd gedag zeggen.
Mijn herder Gibor wordt zelfs kwaad wanneer er niet gegroet wordt. (B.v. wanneer een hond aan de fiets wordt meeggevoerd) Hij houdt dan "met veel vertoon" die onbeleefde hond staande.
De grondslag voor al dat gegroet is natuurlijk een duidelijk signaal dat wij niets kwaads in de zin hebben. Maar los daarvan geeft het ook aan de verhouding iets gemoedelijks.
Soms moeten mensen even wennen aan een vriendelijke begroeting. Vooral Turkse vrouwen waren in het begin een beetje kopschuw. Maar na verloop van tijd groeten zij nu hartelijk terug.

[Ralph]

Als mensen mij aankijken of mij begroeten groet ik over het algemeen wel (zo niet, dan is dat omdat ik aan het dagdromen ben en het niet eens in de gaten heb ). Maar als vreemden mij begroeten denk ik vaak dat ze me kennen en ik hen vergeten ben haha. Ik zal niet snel een vreemde begroeten, bekenden natuurlijk wel.

[mariamartha]

Ik merk in het dagelijks leven dat er best nog veel gegroet wordt.
Ik reis voornamelijk met het OV en ik heb best veel contact met mensen bij de bushalte, in de trein of gewoon op straat.
Zo heb ik eens onderweg naar Zoetermeer een diepgaand gesprek met een pastoor gehad.

Of wanneer ik met mijn boodschappen op mijn fiets aan het worstelen was, kreeg ik veelal hulp van onbekende hoek.

MM